W przypadku rozbujania podnoszonego ładunku należy zasterować ruch:

Intuicja podpowiada B: skoro ładunek ucieka w jedną stronę, trzeba go „ściągnąć” w przeciwną. To błąd. Ruch przeciwny oddala punkt zawieszenia od ładunku i zwiększa kąt odchylenia liny, więc wahania rosną. Opuszczanie (A) ani podnoszenie (C) nie wygaszają kołysania.

Ładunek na linie zachowuje się jak wahadło. Aby je uspokoić, operator krótkim ruchem wózka, mostu lub obrotu przesuwa punkt zawieszenia w tę samą stronę, w którą wychyla się ładunek, tak aby hak znalazł się nad nim. Lina wraca do pionu i energia wahań maleje. Zwykle trzeba to powtórzyć kilka razy, łagodnie i z wyczuciem.

Praktycznie: „goń ładunek” — hak zawsze ustawia się nad ładunkiem, nigdy nie szarpie się w przeciwną stronę.